ေတာင္ေပၚၿမိဳ႕ ေတာ္ေလး ျပင္ဦးလြင္

ေမၿမိဳ႕ သုိ႔မဟုတ္ ျပင္ဦးလြင္ ဟုပင္ လြန္ခဲ့ပါေသာ ႏွစ္ေပါင္း

(၅၀)ေက်ာက္အခ်ိန္မွပင္ ေျပာဆုိေခၚေ၀ၚ ခဲ့ပါေသာ မႏၱေလးတုိင္း

ျပင္ဦးလြင္ၿမိဳ႕သည္ ေခတ္အဆက္ဆက္မွာပင္ ပန္းၿမိဳ႕ေတာ္ဟု တင္စားေလာက္သည္

ထိလွပ၍ ပင္ အစဥ္သစ္လြင္ အပန္းေျဖနားေနဖြယ္ေကာင္းလွေသာေတာင္ေပၚ

ၿမိဳ႕ေလးတစ္ၿမိဳ႕ပင္ျဖစ္ေလ၏။

ျပင္ဦးလြင္ ရထားလံုးေတြရဲ႕ ေနဝင္ခ်ိန္ (ေအးမြန္ရာျပည္)

ေနရာကား လူမ်ား ၾကက္ပ်ံမက် စည္ကားေနတဲ့ ပါဆယ္နာရီစင္ႀကီး တ၀ုုိက္။ ေတာင္ေပၚၿမိဳ႕ေလး တၿမိဳ႕ျဖစ္တဲ့ ေမၿမိဳ႕ေခၚ ျပင္ဦးလြင္ၿမိဳ႕လယ္။ အခ်ိန္မွန္ၿပီး တိက်လွတဲ့ နာရီစင္ႀကီးက ေန႔ခင္း ႏွစ္နာရီထိုုးလို႔ ျမည္သံႏွစ္ခ်က္ ခပ္ေလးေလး ထြက္ေပၚလာပါတယ္။

ေမျမိဳ႕ (သို႔) ျပင္ဦးလြင္

ေရွးအခါက ျပင္ဦးလြင္ဟူ၍ တြင္လ်က္ ယခုေမျမိဳ႕ဟုေခၚကာ ကဗ်ာဆန္၍ႏုယဥ္ေသာ အမည္ေဆာင္သည့္ ျမိဳ႕သည္ ရာသီဥတုေအးခ်မ္းသာယာ၍ အထူးသျဖင့္ ေႏြရာသီတြင္ လူအမ်ားအပူရွိန္မွ လြတ္ကင္းရာ လြတ္ကင္းေၾကာင္း အနားယူအပန္းေျဖရာျမိဳ႕အျဖစ္ နာမည္ထင္ရွားေပသည္။

ျပင္ဦးလြင္သမိုင္း

ပင္ဦးလြင္ကို သကၠရာဇ္ ၁၂၁၂(၁၈၅၀) ခုႏွစ္တြင္ စတင္တည္ေထာင္ခဲ႔သည္ဟု သုေသသီမ်ားဆိုၾကသည္။ ထိုသို႔ဆိုရျခင္းမွာ ေအာင္ေျမဘုံသာေက်ာက္စာအရဆိုရျခင္ျဖစ္သည္။
ယင္းေက်ာက္စာမွာ-
မဟာေသာဘိတရာမေက်ာင္းတိုက္ (ေစ်းေတာင္ေက်ာင္းႀကီ)၀င္း ေအာင္ေျမဘံုသာမဟာဆုေတာင္းျပည့္ေစ တီေတာ္ၾကီး၏ ေတာင္ဘက္ေျခေတာ္ရင္း၌စိုက္ထူးထား၍ ေက်ာက္စာတိုင္ႏွစ္တိုင္ရွိသည့္အနက္ အေနာက္ ဘက္ေက်ာက္စာျဖစ္သည္။
ႏွစ္မ်က္ႏွာေရးထိုးထားၿပီး ျပင္ဦးလြင္ သမိုင္းအစႏွင္႔ စပ္လ်ဥ္း၍ ေက်ာက္စာ၏ မ်က္ႏွာဘက္ေၾကာင္းေရ (၁၉-၂၀)တြင္-ေကာဇာဒီယ၊ေထာင္႔ႏွစ္ရာမွစြန္းထတစ္ဆယ္၊ႏွစ္ခုကယ္၍၊တိုင္း၀ယ္႒ာန၊ကေမၺာဇတြင္၊
ေဒသတစိတ္စိုးမိုးႀကိတ္သည္၊ဂုဏ္ဟိတ္ေတာက္ထိန္၊မဟာဟု၊မနိန္စင္ျဖဴ၊ေမာင္ခန္းဦးႏွင္႔မတူမယြင္း၊

ျပင္ဦးလြင္သမိုင္း (၁)

၁၇၈၇ ျပင္ဦးလြင္ အမည္မေပၚေပါက္ခင္က ျပင္ဦး ဟူေသာအမည္ျဖင့္ရြာတည္ရွိခဲ့ၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း ဘုိးေတာ္ဘုရား၏ အမိန္႔ေတာ္ တစ္ခုတြင္ေတြ႔ရွိရသည္...။
၁၈၅၀ ပုဂံမင္းလက္ထက္ ျပင္ဦးလြင္ရြာ ဟု အမည္ေပးခဲ့သည္...။